In zowel Dido & Aeneas van H. Purcell (1659-1695) als Pan & Syrinx van J.E. Galliard (1687-1749) staat de kwetsbaarheid van de verliefde mens centraal.Het conflict tussen natuur, lust, liefde en instinct enerzijds en het beheersen van deze driften anderzijds; liefde en kwetsbaarheid versus maagdelijkheid en onafhankelijkheid.
Regisseuse Claudia Christern schetst in haar interpretatie van beide werken de ontwikkeling van een groep jonge opstandige meiden. Deze angry young women willen om verschillende redenen maagdelijk blijven en zich onthouden van sex en liefde, dus ook van het moederschap dat je aan kinderen kluistert. Zij vormen daarvoor een soort jeugdbende. Het moderne karakter van deze productie wordt nog eens versterkt door het decor van digitale beeldcomposities, dat is ontworpen door docent Douwe Dijkstra en studenten van ArtEZ Art & Design.